DeAnjeliersstraat57inAmsterdam

Thursday, September 11, 2008

Begint u a.u. b. onderaan dit weblog te lezen!



Welkom in de Jordaan van mijn ouders en Opa en Oma
Groetjes van Marijke

Nog wat foto's uit de oude doos gevonden!

 


Het stoepje tegenover het pand 57 59 in de anjeliersstraat.




het oude pandje Anjeliersstraat 57-59 rond 1900



Het zaagsel pakhuis Anjeliersstraat 57 59


 


Opa Toon van der Meulen


 


Twee van de knechts Henk Geschiere en Willem Maas met de zaagselauto. Jacob de Moes heeft de foto genomen, dat was de derde knecht.
Posted by Picasa

Saturday, July 17, 2004

SCHRIJFT U IN MIJN GASTENBOEK? DAT ZOU IK ERG LEUK VINDEN!
 

Wednesday, July 07, 2004

De Zaagselauto heeft een aanrijding met de tram in Amsterdam rond 1950



Deze foto heeft de telegraaf gehaald! Wat een sensatie was dat!
Opa was helemaal door de rooie en totaal overstuur!

van Water en Vuurhuis naar...............................Zaagselhandel A.v.d.Meulen en Zn.

De Badhuizen werden gebouwd in de Jordaan en................. de mensen gingen naar het Badhuis toe, ja met het water en vuurhuis ging het niet meer zo best.
De winkel liep ook terug en er moest toch brood op de plank komen.
Opa ontdekte dat er veel vraag was naar Zaagsel, overal konden ze dat wel gebruiken.
In de houthaven van Amsterdam pachte hij het Zaagselhok en ging iedere morgen Zaagselzakken vullen, die hij die dag ging verkopen.
Veel opslag was er niet voor Zaagsel in de anjeliersstraat 57-59.
Er werd besloten, met overleg van de "jongens" om een nieuw pand te laten bouwen.
Mijn vader wilde graag naar de Jan van Galenstraat toe, maar........... Opa zag dat niet zitten, dus werd er een nieuw pand gebouwd een met een garage eronder twee zaagseletages erboven! en het andere pand alleen opslag met twee Zaagselzolders
Er kwam een klein kantoortje in met een douche ruimte erbij.
Een prachtig pand, dat er nog steeds staat, werd omstreeks 1956 gebouwd.

Mijn vader Willem, die eigenlijk muzikant was en het conservatorium had doorlopen voor viool en piano en in een band speelde de Merry Rowdies.......... een Dansorkest,
besloot op aandringen van zijn vader ook in de zaak te komen.
Karel was al eerder in de zaak gekomen.
Opa werd een dagje ouder en zag dat wel zitten de zoons in het bedrijf.
Het ging erg goed met de Zaagselhandel, er waren vele afnemers voor zaagsel.
De palingrokerijen wilden graag zaagsel gebruiken, vooral eikenmot, voor de rokerij.
De Hotels gooiden het op de grond om niet uit te glijden, als ze morsten!
De Slagerijen gingen het op de grond strooien.
De proefdieren in de ziekenhuizen kregen "zaagsel"onder hun pootjes.
Later werd de wand van de coentunnel bekleed met Zaagsel, als een soort isolatie.
Isolatie materiaal was er toen niet!
De scheepswerven gebruikten Zaagsel.............wie gebruikte het eingenlijk niet?
Gouden tijden voor de van der Meulen's maar ook verdrietige tijden!
Opa en Oma kwamen te overlijden, broer Karel werd ernstig ziek en wilde uitgekocht worden!
Op zijn 60e jaar moest Willem een hypotheek op de pakhuizen nemen en kon hij zijn broer uitkopen en weer opnieuw beginnen met opbouwen.
Hij werkte met leuke knechts........ oa. Jacob de Moes en Henk Geschiere en een bijrijder erbij, maar die wisselden zo vaak, dat ik daar de namen niet meer van weet!
64 jaar was mijn vader, toen hij nog alleen overbleef en de knechts een andere baan aangeboden kregen.
Hij heeft dat toen nog een jaar alleen gedaan, maar kreeg een auto ongeluk en toen zei mijn moeder: Man stop er toch mee!
Mijn vader verkocht zijn zaak aan de heren Zomerdijk en de Boer uit de Rijp.
Vreselijk vond hij dat, hij ging het pakhuis aan de Anjeliersstraat schoonmaken, maar schoot er niet erg mee op! Hij had verdriet van binnen, dat kon je tussen de regels door lezen. De belasingdienst zat hem op de hielen, het pakhuis moest getaxeerd worden en zo besloot hij de panden aan zijn buurman in de Anjeliersstraat te verkopen.
Anjeliersstraat 57- 59 ging na ruim 100 jaar over aan een ander!
En mijn vader genoot met mijn moeder samen van een aantal vakanties.En hun vrijheid samen.
Helaas veel plezier hebben ze samen niet gehad............ mijn moeder stierf kort nadat mijn vader de zaak had verkocht!
11 jaar dobberde mijn vader doelloos voort, wel genietend van de kleinkinderen, die hem alles waren en zijn dochters!
In die 11 jaar heb ik veel opgetrokken met mijn vader, vertelde hij me heel veel!
En nu zet ik het een en ander op papier!

Ik hoop, dat U een indruk hebt gekregen, wat er allemaal in de Anjeliersstraat 57 59 gebeurde.
Voor deze site was ik aan het zoeken op "google" en wat las ik.......... op Anjeliersstraat 57 zit nu een knoflookfabriekje dat Garlic is genoemd!
Moest mijn vader nog eens weten.............. Knoflook, hij vond het zo smerig!
Hij moest eens weten!

Weet U misschien nog iets te vertellen naar aanleiding van dit verhaal?
Schrijft U het a.u.b.in het Gastenboek of mail me, dat zou ik erg leuk vinden.
Misschien reageren er ook nog mensen op......... die familie van mij zijn?
Dat zou best kunnen, want de familie van Ome Karel ken ik niet, zelfs mijn nichten en neven niet, helaas!




Een familie foto van het Gezin van Willem en Marie van der Meulen met hun beide dochters Minie en Marijke

Iets over de familie geschiedenis namen data etc.





Mijn Opa en Oma waren:


Antoni van der Meulen geboren in Amsterdam 26 november 1882 overleden 11 juni 1957
Wilhelmina Petronella Arends geboren in Amsterdam 24 november 1884 overleden
11 oktober 1959
Ze zijn getrouwd 14 februari 1906 te Amsterdam.
Ze woonden later op de Marnixkade



links op de foto mijn vader W.F.v.d.Meulen, rechts zijn broer K.J.v.d.Meulen.
Fotogenomen rond 1913


Uit dat huwelijk zijn geboren;

Karel Jan van der Meulen geboren 16 september 1906 en overleden 24 augustus 1979
Willem Frederik van der Meulen geboren 15 maart 1911 en overleden 14 mei 1996

Karel trouwde met Annie Saks en had drie kinderen bij haar.
Ciska, Tonnie en Carla.
Hij is later van Annie Saks gescheiden en heeft daarna nog twee relaties gehad!

Willem trouwde met Maria Houthuysen 20 februari 1935, Maria Houthuysen geboren 4 oktober 1911 en overleden 22 december 1984. Uit dat Huwelijk zijn geboren:
Wilhelmina Petronella, die Minie werd genoemd geboren in 1937 en overleden in 2011
Maria, die Marijke werd genoemd geboren in 1949

Marnixkade 57



Op Marnixkade 57 hebben opa en oma vele jaren twee hoog gewoond.

Tuesday, July 06, 2004

Het water en Vuurhuis met Opa en Oma van der Meulen

De Geboortebewijzen van Opa en Oma van der Meulen








Bidprentje van Antoni van der Meulen mijn opa.




Dit bidprentje kreeg ik laatst toegstuurd van een neef van mij en ik ben er erg blij mee.


Mijn grootouders waren Katholiek en deden heel veel aan hun geloof.
Mijn moeder was Hervormd en zij is nooit Katholiek geworden voor de familie van der Meulen.
Dat was wel wat hoor in 1935 mijnheer Pastoor is menigkeer langs gekomen om te vragen of ze echt niet de godsdienst van haar man aan ging nemen.
Mijn moeder antwoordde dan altijd, ik ga niet huichelen ik ben Hervormd en daar voel ik me goed bij.
Ik zelf trek ook meer naar de nu protestantse kerk toe, daar voel ik me thuis.
Toch ging ik vroeger ook wel met mijn vader mee naar de Boomkerk in Amsterdam.

Iets over Opa en Oma van der Meulen.

Mijn Opa en Oma van der Meulen hebben een Water en Vuurhuis gehad rond 1911
In het pand Anjeliersstraat 57
Ze verkochten warm water aan particulieren.
De dames en Heren kwamen heet water halen voor hun bad, of de Dames kwamen met hun theepot aan en Oma moest die dan vullen met warm water, ze leverde er dan ook gelijk thee bij, want het Water en Vuurhuis was annex winkel.
Een winkeltje met alles er op en aan, net een klein supermarktje volgens mijn vader.
Opa had er ook nog een porwijk bij, hij moest dan mensen wakker maken mijn vader noemde dat de "wekkercentrale"
Ook bezorgde hij wel kolen en hielp mensen met de handkar de brug over!
Het waren slechte tijden, veel armoede maar de mensen waren erg op elkaar gesteld.
Oma, heeft als je de verhalen hoorde, veel gratis theepotjes water weggegeven, Oma hielp waar ze kon, ze was erg sociaal!
Hele gesprekken werden er in het winkeltje gehouden en menigkeer gingen de dames met koude thee naar huis!
Voor de kinderen Karel en Willem, deze laatste was mijn vader, was weinig tijd.
Ze moesten zichzelf maar vermaken.
Als het donker was moesten ze naar bed en ze sliepen boven met zijn tweetjes in een klein bed.
Zeuren hield Opa niet van en af en toe kregen de jongens een flinke mep als ze lastig waren! Oma suste het dan weer!
Zaterdagavond was "baddag"
Opa vulde dan zijn eigenbad, gekocht tweedehands op het Waterlooplein, met warm water uit de winkel.
Eerst gingen Opa en Oma in het bad en later de jongens, om en om.
Allemaal in het zelfde water.
Opa roomde dan het vieze water af, door er met een handdoek overheen te gaan.
Mijn vader gruwelde ervan, hij was de laatste die dan in bad ging.
Hij kon daar altijd smakelijk over vertellen en gruwelde dan nog!






Karel van der Meulen samen met zijn moeder